عشق دریایی

رفتی نموندی بی وفا انگار اثر نداشت دعا

قلب منو شکستی و غصه نخور فدای سرت

گفتی که چاره سفره گفتی دعا بی اثره

نگاهم هر روز به دره غصه نخور فدای سرت

فدای سرت اگه من خیلی تنهام

فدای سرت اگه گریونه چشمام

فدای سرت اگه دلمو شکستی

میگن عاشق یکی دیگه هستی

دلت دیگه از شیشه نیست چشات مثله همیشه نیست

گلان نمی ریزی به پام دیگه نمی میری برام

آغوش تو برای من انگار دیگه جا نداره

دوستم نداری میدونم این دیگه اما نداره فدای سرت اگه من خیلی تنهام

فدای سرت اگه گریونه چشمام

فدای سرت اگه دلمو شکستی

میگن عاشق یکی دیگه هستی

آخرش رفتی و گفتی كه می‌خوام بی‌تو بمونم

آخرش رفتی و تنها میون غمهام گذاشتی

رفتی و داغ دلت رو توی این دل جا گذاشتی

رفتی و حسرت دیدن رو توی چشام گذاشتی

باورم نمیشه هرگز بدون تو من بمونم

باورم نمیشه هرگز داغ عشقت رو ببینم

تو كه رفتی واسه من دیگه هیچ عشقی نمونده

تو كه رفتی واسه من دنیا هیچ رنگی نداره

من میخوام بی تو بمیرم قصه رفتن بخونم

من میخوام بی تو بمیرم تنهای تنها بمونم

كاشكی كه لحظه آخر نور چشماتو ببینم

بزنم زل توی چشمات بگم كه عاشقت هستم

كاشكی كه لحظه مردن نور تینا رو ببینم

بگیرم تو رو تو آغوش بگم كه دیوونت هستم

تمام عمر بستیم و شکستیم

بجز بار پشیمانی نبستیم

جوانی را سفر کردیم تا مرگ

نفهمیدیم به دنبال چه هستیم

عجب آشفته بازاریست دنیا

عجب بیهوده تکراریست دنیا

چه رنجی از محبتها چشیدیم

برهنه پا به تیغستان دویدیم

نگاه آشنا در این همه چشم

ندیدیم و ندیدیم و ندیدیم

سبکبالان ساحلها ندیدند

بدوش خستگان باریست دنیا

مرا در اوج حسرتها رها کرد

عجب یار وفاداریست دنیا

عجب آشفته بازاریست دنیا

عجب بیهوده تکراریست دنیا

میان آنچه باید باشد و نیست

عجب فرسوده دیواریست دنیا

عجب خواب پریشانیست دنیا

عجب یار وفاداریست دنیا

عجب دریای طوفانیست دنیا

عجب آشفته بازاریست دنیا.....

دوست دارم تا آخرین نفس

در بستر سردم با خاطرات تو به سر می برم...

اما افسوس که تو در رویا هم نمی دانی   که من دوستت دارم!!

من عاشق عاشق بودنم.من عاشق با تو بودنم.من عاشق وجودتم.اه..

چقدر بگم دوستت   دارم...     دلم برات یك دنیا تنگ است..برای حرف زدنت.بوسیدنت.دیدنت.نوازشت.تنگ است.

افسوس!!اینک که رفتیو مرا با یک دنیا غم و اندوه تنها گذاشته ای اینک به یاد تویی هستم   که رفتی و زندگیم.عشقم.روحم.مهرم را بارفتنت ربوده ای و برده ای

                                                 دوستت دارم

کاش بودی کنارم.می کشیدی دست نوازش بر سر من.

کاش بودی تکیه گاه این دل تنهایم!!

مگه من با تو چه کردم؟که مرا تنها گذاشتی؟؟؟

سرد و بی صدا شکستم.اما تو تنهام گذاشتی

اینک با این دل خسته و تنهایم.چشم انتظارم تا برگردی کنارم..!

با این که رفته ای باز هم دوستت دارم.من عاشق توام.من عاشق  اون مستی نگاتم.عاشق اون   ناز نگاتم.

آری من عاشقم و دوستت دارم

اگر دورم زدیدارت دلیل بی وفایی نیست وفا آن است که نامت را همیشه زیر لب دارم :[عمومی , ]

اگر دورم زدیدارت دلیل بی وفایی نیست وفا آن است که نامت را همیشه زیر لب دارم

کسی هم قلب تو را خواهد شکست.

ای محبوب من
این را بدان روزی هم فرا خواهد رسید
و کسی هم دل تو را خواهد شکست
اری .......
دل تو را خواهد شکست آن گونه که دل مرا شکستی
و تمام غم های دنیا را برای تو هدیه خواهد داد
آن گونه که تو برایم هدیه دادی
  ای محبوب من
من همیشه آرزو کردم که تو خوشبخت بشی
چون تو برایم مقدسی همانند کعبه ی خدا منزهی
ای محبوب من
من تو را برای همیشه می خواستم
چون در اندیشه ام فردای هم داشتم
ولی چه حاصل : ای پاره ی تنم ای مرحم و همدمم
سر آخر گناه کار من شدم
  در این بازی عشق خطا کار من شدم
  گناه من گناه بی گناهیست
کاشتن بذز عشقت در دلم برای یک عمر زندگانیست
اری ........
  ای محبوب من
من هرگز نکریستم ولی امروز خواهم گریست
برای این که کعبه ی من خراب شد تمام آرزوهایم فنا شد
ای محبوب من
امروز گریستنم را خوب بنگر
چون روزی تو هم مثل من خواهی گریست
چون دنیا یه چرخ گردونه خوش به حال اون کسی که این چرخ و می گردونه

طعنه بر خواری من ای گل بی خوار مزن

        من به پای تو نشستم که چنین خوار شدم

+ نوشته شده در شنبه 5 اردیبهشت1388ساعت 3:52 بعد از ظهر توسط عسل |

دوست دارم تا آخرین نفس

در بستر سردم با خاطرات تو به سر می برم...

اما افسوس که تو در رویا هم نمی دانی که من دوستت دارم!!

من عاشق عاشق بودنم.من عاشق با تو بودنم.من عاشق وجودتم.اه..

چقدر بگم دوستت دارم... دلم برات یك دنیا تنگ است..برای حرف زدنت.بوسیدنت.دیدنت.نوازشت.تنگ است.

افسوس!!اینک که رفتیو مرا با یک دنیا غم و اندوه تنها گذاشته ای اینک به یاد تویی هستم که رفتی و زندگیم.عشقم.روحم.مهرم را بارفتنت ربوده ای و برده ای

دوستت دارم

کاش بودی کنارم.می کشیدی دست نوازش بر سر من.

کاش بودی تکیه گاه این دل تنهایم!!

مگه من با تو چه کردم؟که مرا تنها گذاشتی؟؟؟

سرد و بی صدا شکستم.اما تو تنهام گذاشتی

اینک با این دل خسته و تنهایم.چشم انتظارم تا برگردی کنارم..!

با این که رفته ای باز هم دوستت دارم.من عاشق توام.من عاشق اون مستی نگاتم.عاشق اون ناز نگاتم.

آری من عاشقم و دوستت دارم

+ نوشته شده در شنبه 5 اردیبهشت1388ساعت 3:45 بعد از ظهر توسط عسل |

قلب من برای تو می تپد

هر شب در رویاهایم تو را می بینم و احساس ات می کنم

و احساس می کنم تو هم همین احساس را داری

دوری، فاصله و فضا بین ماست

و تو این را نشان دادی و ثابت کردی

نزدیک، دور، هر جایی که هستی

و من باور می کنم قلب می تواند برای این بتپد

یک باره دیگر در را باز کن

و دوباره در قلب من باش

و قلب من به هیجان خواهد آمد و خوشحال خواهد شد

ما می توانیم یک باره دیگر عاشق باشیم

و این عشق می تواند برای همیشه باشد

و تا زمانی که نمردیم نمی گذاریم بمیرد

عشق زمانی بود که من تو را دوست داشم

دوران صداقت، و من تو را داشتم

در زندگی من، ما همیشه خواهیم تپید

نزدیک، دور، هرجایی که هستی

من باور دارم که قلب هایمان خواهد تپید

یک باره دیگر در را باز کن

و تو در قلب من هستی

و من از ته قلب خوشحال خواهم شد

تو اینجا هستی، و من هیچ ترسی ندارم

می دانم قلبم برای این خواهد تپید

ما برای همیشه باهم خواهیم بود

تو در قلب من در پناه خواهی بود

و قلب من برای تو خواهد تپید

و خواهد تپید...

اونی که می خواستم

اونی که می‎خواستم دلمو شکست و
             به پای یک عشق جدید نشست و
                     چشم روی آرزوم همیشه بست و
                                 پشت مه پنجرمون رها شد
                                         اونی که می‎خواستم مثل اشک چکید و
                                                       تو طول راه باز یه کسی‎رو دید و
                                                                  به آرزوش انگار دیگه رسید و
                                                                              به خاطر هیچی ازم جدا شد
اونی که می‎خواستم دل ازم برید و
              بــین گــلها یه گــل تازه چـید و
                     به اونی که دلش می‎خواست رسید و
                                   بــا غم و غصه منو آشنا کرد
                                           اونی که می‎خواستم منو برد بهشت و
                                                          اسم منو رو سر درش نوشت و
                                                                     بهونه کرد بازی سرنوشت و
                                                                                تو شهر رویاها منو رها کرد
اونی که می‎خواستم منو بـرد از یــاد و
             رفت پیش اون کس که دلش می‎خواد و
                    زد زیــر عشقش کــه یـــادش نــــیــاد و
                                 مـثـــل هــــمـه آدمــا بـــی‎وفــا شد

گدای معمولی

فکر می کنی چشات چیه؟ دو تا بلای معمولی چه جوریه مگه صدات؟ یه جور صدای معمولی

فکر می کنی تو چی داری که امثال من ندارن؟ فقط یه جور ناز و ادا و عشوه های معمولی

فقط ازت حرف می زنم دیگه نمی لرزه تنم تو هم یکی مثل همه، تو آدمای معمولی

اما نه طفلکی اونا، از خیلی هاشون بدتری یه عاشق دمدمی و، یه بی وفای معمولی

اون قدیما یادم می یاد گفته بودم موهات طلاست نمی شه زیرش بزنم، یه جور طلای معمولی

بیا فقط یه بار، فقط یه بار کلاتو قاضی کن منم مث اونا بودم؟ اون عاشقای معمولی؟

هر چی بودم دلت رو زد شعرا و عاشقونه هام رفتی سراغ کسی با مو و چشای معمولی

کاش ولی لایقت باشه اونکه شبات مال اونه فقط می خوام دعا کنم یه جور دعای معمولی

تو که شبات روز شدن و، روز مو رنگ شب زدی کاش لااقل بچه بودم با اون شبای معمولی

کاش جای موندن توی عشق، تو مشق شب مونده بودم تــــو مشکل سفیدی اون کاغذای معمولی

ما بد جوری بهم زدیم حسرت به دل موندم هنوز بیرون بریم با هم یه روز، حتی یه جای معمولی

راستش می خواستم اولاش، نقشی واست بازی کنم نقش یه دختر خوش بی اعتنای معمولی

دیدی نــقاب من چه زود، افتادو من همون شدم؟ بازم همون دخترک بی ادعای معمولی

راستی می گم شعرای اون از مال من قشنگتره؟ چی داره که من ندارم، یه جور ادعای معمولی

فکر می کنم که راه به راه، بهت می گه دوست داره منو شکست نکردن، همین کارای معمولی

خوب می دونم من تو دلم برات می مردم ولیکن زیاد واست جالب نبود این گفتنای معمولی

چه فایده هر چی که بود تموم شد و دیگه گذشت اینم یه نامه کمتر از نوشته های معمولی

نمی دونم تو می خونیش، یا که نگاش می کنی بخاطر تازگی، اون وعده های معمولی

همونا که اول می گن، به جز تو هیچکس به خدا یه حرف ساده دروغ، یه به خدای معمولی

اگه که خوندیشم بگواین مال یه غریبه بود اگه دیدی زیادی اذیت می کنه برو سراغ کسی با رویاهای معمولی

منـــم می بخشمت آخه چــــاره ای جز این ندارم مثل همیشه قهر و باز آشتیای معمولی

اگه نخواستی نامه رو، تو رو خدا پس نفرست رو عادت همیشگیت، با اون یه تای معمولی

خواستم یه جور سادگیمو فقط بهت نشون بدم نامه تمیزه ولی با، مداد سیای معمولی

من خیلیم بد نبودم، سعی می کنم بد نباشم خب بعضی وقتا بد می شم، از اون بدای معمولی

دیگه مزاحم نمی شم تو کاری با من نداری؟ تکیه کلام خودته، این جمله های معمولی

فقط یه چیزی، دوس دارم به یه سوال جواب بدی غیر از تموم پرسشاو ، سوالای معمولی

پشت چراغ چشم تو گل بفروشم تو می خری؟ بهم نگاه کن به چش یه جور گدای معمولی

من نمی گم آدم باید عاشق چشم وابرو شه دردیه که خوب نمی شه با یه دوای معمولی

صبوری

آهای تو که این همه دوری ازمن
                   این روزها در حال عبوری ازمن
                                آهای تو که فکر می‎کنی سوزوندی
                                                     دار و ندارمو با دوری ازمن
طاقت نداری ببینی می‎دونم
                   این همه طاقت و صبوری از من
                                 ستاره‎ها میگن پشیمون شدی
                                                     می‎خوای بگی که غرق نوری از من
فکر نکنم بشه با صدتا دریا
                  این همه نفرتو بشوری از من
                                 نــمی‎دونــم بــا قلب سنگی
                                                    دل ببری بازم چه جوری از من

غم

در خواب ناز بودم شبی

دیدم کسی در میزند

در را گشودم روی او

دیدم غم است در میزند

ای دوستان بی وفا

از غم بیاموزید وفا.....

غم با همه بیگانگی

هر شب به من سر میزند

با من بمون

گفتی بمون با من بمون

               گفتم می مونم
....
گفتی با دل تنگیم بخون

              گفتم می خونم
....
گفتی که دستمو بگیر

              گفتم می گیرم
....
گفتی که از عشقم بمیر

             گفتم می میرم
....
گفتم و گـــریـه کــردم و پـــای تو ساختم

این دل سر به راه رو آسون به تو باختم

تمنا

دیشب شب رویای تـو بود و تـو نبودی

در گوش من آوای تو بود و تو نبودی

دل زیـر لـب آهسته تـمـنای تـو می کرد

در حسرت ایـمای تو بـود و تو نبودی

نــقـاشی دریـا کـه کــشیـدم تـک وتنـها

مـحـتـاج تـماشـای تـو بـود و تـو نبود

صد قافیه زد دل بـه هـوای سـر کـویت

دل وسعت دریـای تو بـود و تو نبودی

دیشب که گل از آیینه ی ماه گل انداخت

در فـکـر تــمـنـای تو بـود و تو نبودی

وقتی تو گریه می کنی

وقتی تو گریه میكنی ثانیه شعله ور میشه
                       گر میگیره بال نسیم گلخـونـه خـاكـستر مـیشـه
وقتی تو گریه میكنی ترانه ها بم تر میشن
                       شمعدونـیـا میترسنـو آیــیــنـه هـا كمتر میـشـن
وقتی تو گریه میكنی ابــرای دل نازك شب
                       آبـی میــشـن بــرای تــو ستــاره ها مـیـسـوزن
مثل یه دست رازقی پرپر میشن به پای تـو

وقتی تو گریه میكنی غمگین میشن قناریـا
                      بـد میشه خوندن براشون پروانه ها دلگیر میشن
نقش و نگار میریزه از رنگین كمون پـراشون
                     وقتی تــو گـریـه میكنی وقتی تــو گـریـه میكنی

وقتی تو گریه میكنی شك میكنم به بودنـم
                     پر میشم از خالی شدن گـم میشه چیزی ازتـنـم
اسیر بی وزنی میشم رها شده تو یك قفس
                     كلافه میشم از خودم خسته میشم از همه كس
وقتی تـو گـریـه میكنی ابرای دل نــازك شب
                    آبــی مـیــشـن بــرای تــو ستــاره ها مییـسوزن
مثل یـه دست رازقی پرپر میشن بـه پـای تـو

وقتــی تو گریــه میكنی غمگین میشن قناریا
                     بد میشه خوندن براشون پروانه ها دلـگیر میشن
نقش و نـگـار میریزه از رنگین كـمون پـراشون
                     وقتی تـو گـریه میكنی وقتـی تــو گـریه میكنـی

+ نوشته شده در شنبه 5 اردیبهشت1388ساعت 3:43 بعد از ظهر توسط عسل |

به نام آنکه اشک را آفرید تا آتش جنگلهای عشق را خاموش کند

نمیدونم چی بگم یعنی میدونستم چی بگم ولی تا خواستم بنویسم انگاریادم رفت ولی اینو یادم نرفته که درست وقتی که احساس میکنم تنهایم ونیاز به کمک ودرد ودل دارم فقط یاد اون می افتم وقتی احساس میکنم هنوز اون رو دارم خیلی خیالم راحت میشه خب چکار کنم خیلی بهش وابسته شدمه خیلی دوست دارم اونم به همین انداه دوسم داشته باشه چون خیلی بزرگه امیدوارم کاری نکنم که ناراحت بشه

شما هم به یاد خدا باشین

قبلا ها با اون درد ودل میکردم ولی از این به بعد شماها رو هم دارم

+ نوشته شده در سه شنبه 1 اردیبهشت1388ساعت 1:54 بعد از ظهر توسط عسل |

کاش تو بودی تا من لب باغچه بنشینم و به روئیدن شبدرها بنگرم

کاش بودی تا نگاه من مورچه را از دانه تا لانه همراهی کند .

کاش بودی تا هجاهای صدای من برای بیرون پریدن از هنجره با همدیگر دعوایشان شود .

آه . . . آه . . . آه . . .

چقدر همه چیز مسخره است ، همه چیز . . .

چقدر این زندگی مسخره است . . .

به راستی زندگی زنگ تفریح است ،

زنگی برای خنده !

بخند به مادر زهرا که از خرید بر می گردد .

بخند به چوپانی که با گوسفندان سر و کله می زند .

بخند به دختری که با هزار دغل سعی در فریب مادر دارد و نمی داند که خود را می فریبد نه مادر را .

بخند به معلمی که با خط کش به کودکان « بابا آب داد » را می آموزد .

بخند به شاگردی که تمرین ریاضی حل می کند .

بخند به ماشینی که پنچر شده است .

نه . . . اگر خنده ات نمی گیرد نخند ، فکر کن !

شاید زندگی زنگی برای تفکر باشد نه خنده . . .

تو هم لب باغچه بنشین و روئیدن شبدر را ببین .

مورچه را ببین .

زائیدن بزغاله را ببین .

لباس شستن مادر را ببین .

دم کشیدن برنج را ببین .

ابرها را ببین .

باریدن باران را ببین .

صدای باران را بشنو

و موسیقی در جریان زندگی را بشنو

صدای خرد شدن خیار را زیر دندان پدر را بشنو

صدای شکستن شیشه همسایه را بشنو

بشنو !

و این زندگی است .

+ نوشته شده در سه شنبه 1 اردیبهشت1388ساعت 12:52 بعد از ظهر توسط عسل |

پرسيد:

به خاطر كي زنده هستي؟ با اينكه دلم مي خواست با تمام وجودم داد بزنم

"بخاطر تو" بهش گفتم به خاطر هيچ كس. پرسيد پس به خاطر چه زنده

هستي؟ با اينكه دلم فرياد ميزد "به خاطر تو" با يك بغض غمگين گفتم به

خاطر هيچ چيز. ازش پرسيدم تو به خاطر چي زنده هستي؟ در حاليكه اشك

تو چشمانش جمع شده بود گفت به خاطر كسي كه به خاطر هيچ زنده

است.

اگر می توانستم مجازاتت کنم

از تو می خواستم......

به اندازه ای که تو رو دوست دارم

مرا دوست داشته باشی

سوختن

پروانه به شمع بوسه زد و بال و پرش سوخت

بيچاره از اين عشق سوختن آموخت

فرق منو پروانه در اينست

پروانه پرش سوخت ولي من جگرم سوخت

سوختم

پروانه به شمع بوسه زد و بال و پرش سوخت

بيچاره از اين عشق سوختن آموخت

فرق منو پروانه در اينست

پروانه پرش سوخت ولي من جگرم سوخت

نمی بخشمت اما ...

.... بخاطر تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي .... بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي .... نمي بخشمت .... بخاطر دلي كه برايم شكستي .... .. بخاطر احساسی كه برايم پرپر كردي ..... نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي ..... بخاطر نمكي كه بر زخمم گذاردي .... و مي بخشمت بخاطر عشقي كه بر قلبم حك كردي

راه بی پایان

زيبايي ام را پاياني نيست

وقتي كه در چشمان تو به خواب مي روم

و هراس كودكانه ام را از پای در می آورم

در عطري كه از تو بر سينه دارم

چه بي پروا دوستت دارم

و چه بي نشان تو را گم مي كنم

وقتي كه دروغ مي گويم

دختری که در چشمهای من،تو را جستجو می کند

دروغ است

این جا فقط پسری است که هر روز از تو می پرسد!

اسکله

اسکله ی ناز چشات

کاری دارم

یه قایقم

تو ساعته یه ربع به عشق

عقربه ی دقایقم

گرمی دستای تو رو

به صدتا دنیا نمی دم

هر وقت که یارم تو بودی

بی کسیو نفهمیدم

تو بند دل

سلول عشق

حبس نگاتو می کشم

ولی بازم رو میله ها ش

عکس چشاتو می کشم

آی قصه ی بی سر و ته

شعر بدون قافیه

برای مرگ این پسر

نبودن تو کافیه

عشق و دوست داشتن

عشق نيروي است در عاشق كه او را

به طرف معشوق مي كشاند

و دوست داشتن جاذبه اي است در دوست

كه دوست را به طرف دوست مي برد.........

عشق غذا خوردن يك حريص است......

دوست داشتن در سرزميني بيگانه

يافتني است...... عشق جنون چيزي

جر خرابي و پريشاني نيست ... اما

دوست داشتن در اوج معراج از سرحد

عقل فراتر مي رود به قله بلند افتخار......

دوستت دارم . شاید تکراری باشه اما ارزش نوشتن دوباره داشت

گویند شقایق ها نمی میرند ، تا

مرگ شقایق ها دوستت دارم

خلوتم را نشکن

خلوتم را نشكن .

تقدیم به تمام عاشقان

خلوتم را نشكن

شايد اين خلوت من كوچ كند

به شب پروانه

به صداي نفس شهنامه

به طلوع اخرين افسانه

و غروبي كه در ان

نقش ديوانگي يك عاشق

بر سر ديواري پيدا شد.

خلوتم را نشكن

خلوتم بس دور است

ز هواي دل معشوق سهند

خلوتم راه درازي ست ميان من و تو

خلوتم مرواريد است به دست صياد

خلوتم تير وكماني ست به دست سحر

خلوتم راه رسيدن به خداست

خلوتم را نشكن

عشق واقعی اینجوری بایدباشه

عشق خاطره ای است که زمان را توان نابودی آن نیست.

نوایی است روح پرور. شاد و خوش آهنگ. نوایی که ترنم آن

به گوش نمی رسد.

عاشق تنها

حقیقت دارد که تو می‌توانی با دست‌های من
     سه تار قلم مو را بنوازی و نُت‌های رنگ پریده را فیروزه‌ای کنی
    ( باید بسیار زیسته باشی که این همه از آسمان آکنده‌ای)

    حقیقت دارد که من می توانم با شعر های تو
    با باران مشاعره کنم .. و بند نیایم
( باید بسیار گریسته باشم که این همه در واژه های تو غوطه‌ورم‌)

   تا من بنفشه ها را  میان شب های زمستان قسمت کنم ،
   تو یک خوشه انگور به صدایت تعارف کن
   خطی از شعرهایت را که بخوانی ،سال ، تحویل می شود
(حقیقت دارد که در حضور تو بودن .. همیشه از نبودن زیبا تر است

نصیحت از من عزیزان گلم

عشق

به کسي عشق بورز که لايق عشق

باشد

نه تشنه ي عشق

چون تشنه روزي سيراب مي شود.

میترسم

تو میگی بارون رو دوست داری اما وقتی بارون میاد چترت رو باز میکنی

تو میگی باد رو دوست داری اما وقتی باد میاد پنجره ها رو میبندی

تو میگی آفتاب رو دوست داری اما وقتی می تابه پرده ها رو می اندازی

حالا فهمیدی که چرا میترسم وقتی میگی

« دوستت دارم » ؟!!

عاشقانه ها

‎‑گفتي مي خوام بهت بگم همين روزا مسافرم
«بايد برم» براي تو فقط يه حرف ساده بود
کاشکي مي ديدي قلب من به زير پات افتاده بود
شايد گناه تو نبود، شايد که تقصير منه
شايد که اين عاقبتِ اين جوري عاشق شدنه

***
سفر هميشه قصه رفتن و دلتنگيه
به من نگو جدايي هم قسمتي از زندگيه
هميشه يک نفر ميره آدم و تنها مي ذاره
ميره يه دنيا خاطره پشت سرش جا مي ذاره
هميشه يک دل غريب يه گوشه تنها مي مونه
يکي مسافر و يکي اين وره دنيا مي مونه

***
دلم نمياد که بگم به خاطر دلم بمون
اما بدون با رفتنت از تن خستم ميره جون
بمون براي کوچه‌اي که بي تو لبريزه غمه
ابري تر از آسمونش ابراي چشماي منه

***
بمون واسه خونه‌اي که محتاج عطر تن توست
بمون واسه پنجره اي که عاشق ديدن توست!

وقتي خواستي بدوني کسي دوست داره تو چشماش زول بزن تا عشق رو تو چشماش ببيني . .

اگه نگات کرد عاشقته . اگه خجالت کشيد بدون برات ميميره . اگه سرشو انداخت پايين و يه

لحظه رفت تو فکر بدون بدونه تو ميميره و اگر هم خنديد بدون اصلا دوست نداره...

دوستت داشتم ...يادت هست ؟ ...گفتم دوستت دارم ...و تو گفتي كوچكي براي دوست

داشتن ....رفتم تا بزرگ شوم ...اما انقدر بزرگ شدم كه يادم رفت دوستت داشتم

گفت : مي خوام یه يادگاري بنويسم تا هميشه برات بمونه ...

گفتم : كجا؟

گفت : رو قلبت ...

گفتم : مي توني؟

گفت : آره زياد سخت نيست ...

گفتم : بنويس تا براي هميشه بمونه ...

يه خنجر برداشت ...

گفتم : اين چيه؟

گفت : هيسسسسسسسسسسسسسسسسسسسس .

ساكت شدم ...

گفتم:بنويس ديگه چرا معطلي ؟

خنجر رو برداشت و با قسوت تيز اون نوشت :

دوستت دارم ديوونه !!!

اون رفته خيلي وقته ... كجا ؟ نمي دونم .

اما هنوز زخم خنجرش يادگاري رو قلبم مونده ...

خدايا عشقم بر گرده .

منتظرت هستم ها

خانه ی من

شبگردي مي‌کنم. اما صداي نفس‌هايت را از پشت

هيچ پنجره و ديواري نمي‌شنوم. آسوده بخواب نازنينم،

شهر در امن و امان است ... تنها خانه‌ي من است که در آتش مي‌سوزد...

+ نوشته شده در سه شنبه 1 اردیبهشت1388ساعت 12:43 بعد از ظهر توسط عسل |

چشمان‌ات راز ِ آتش است.

و عشق‌ات پيروزي‌ي ِ آدمي‌ست
هنگامي که به جنگ ِ تقدير مي‌شتابد.

و آغوش‌ات
اندک جائي براي ِ زيستن
اندک جائي براي ِ مردن

و گريز ِ از شهر
	که با هزار انگشت
		به‌وقاحت

پاکي‌ي ِ آسمان را متهم مي‌کند.

کوه با نخستين سنگ‌ها آغاز مي‌شود
و انسان با نخستين درد.

در من زنداني‌ي ِ ستم‌گري بود
که به آواز ِ زنجيرش خو نمي‌کرد ــ
من با نخستين نگاه ِ تو آغاز شدم.

+ نوشته شده در سه شنبه 1 اردیبهشت1388ساعت 12:35 بعد از ظهر توسط عسل |

عشق نمي پرسه اهل کجايي ، فقط ميگه تو قلب من زندگي مي کني . عشق نمي پرسه چرا دور هستي فقط ميگه هميشه با من هستي . عشق نمي پرسه که دوستم داري فقط ميگه : دوستت دارم

درشهرعشق قدم ميزدم گذرم افتادبه قبرستان عاشقان خيلي تعجب کردم تاچشم کارمي کردقبربودپيش خودم گفتم يعني اين قدرقلب شکسته وجودداره؟يکدفعه متوجه قلبي شدم که تازه خاک شده بودجلورفتم برگهاي روي قبرراکنارزدم که براش دعاکنم واي چي ميديدم باورم نميشه اون قلبه همون کسيه که چندساله پيش دله منو شکسته بود

سرکلاس دو خط

+ نوشته شده در سه شنبه 1 اردیبهشت1388ساعت 12:32 بعد از ظهر توسط عسل |

خسته ام!!!

لمس کن کلماتی را که برایت می نویسم....
               تا بخوانی و بفهمی چقدر جایت خالیست ...
                                تا بدانی نبودنت آزارم می دهد ...
           لمس کن نوشته هایی را که لمس نشدنیست و عریان ...
                     كه از قلبم بر قلم و كاغذ میچكد
                  لمس کن گونه هایم را که خيس اشك است و پُر شیار ...
                                 لمس کن لحظه هایم را ...
                   تویی که می دانی من چگونه عاشقت هستم
          لمس کن این با تو نبودن ها را...
                                                       لمس کن ....

ما كسايی كه به فكرمون هستن رو به گريه می اندازيم.

ما گريه می كنيم برای كسايی كه به فكرمون نيستن.

ما به فكر كسايی هستيم كه هيچوقت برامون گريه نمی كنن.

اين حقيقت زندگيه. عجيبه ولی حقيقت داره.

اگه اين رو بفهميم، هيچوقت براي تغيير دير نيست

           زندگی يک آرزوی دور نيست؛
               زندگی يک جست و جوی کور نيست
                     زيستن در پيله پروانه چيست؟
                         زندگی کن ؛ زندگی افسانه نيست
                                 گوش کن ! دريا صدايت ميزند؛
                                        هرچه ناپيدا صدايت ميزند
                                                جنگل خاموش ميداند تو را؛
                                                        با صدايی سبز ميخواند تو را
             زير باران آتشی در جان توست؛
                     قمری تنها پی دستان توست
                           پيله پروانه از دنيا جداست؛
                                    زندگی يک مقصد بی انتهاست
                                             هيچ جايی انتهای راه نيست؛
                           اين تمامش ماجراي زندگيست .

***************************************

ای كسی كه بدون تو زندگی را با همه ی زيبايی هايش برای لحظه ای هر چند نا چيز هم نمی خواهم

ای كسی كه زندگی را در چشمان بهاری ات معنا می كنم

كاش می دانستي اين قلب كوچك و عطش زده ام چگونه با ديدارت بال و پری برای رهايی مي يابد بدون تو برگی در خزان زندگی ام برگی خزان ديده

در بهار زندگی برگی زرد و خشكيده كه با كوچكترين تلنگری زندگی را بدرود خواهم گفت و رفتنت مانند طوفانی است كه هرگز مرا بر روی شاخه باقی نخواهد گذاشت.

پس با من بمان

چقدر سخته؟؟

زیر سایه درختی آرمیده بودم ، باد نرمی وزیدن گرفته بود ، آواز پر ترنم رود ، نغمه نوازش بخش پرندگان و صدای خش خش برگهای درختانی که با تلنگر باد به رقص درآمده اند آرامش وجودم شده بود .

ناگهان نوری نوازشم کرد،به گمانم خورشید بود که بر سیمای من تابیده بود .اندک زمانی به آن خورشید نگریستم ، آری خورشید بود ولی شگفتا که بر روی زمین ظهور کرده بود . بسیار نگریستم ابرهای سیاهی خورشید را احاطه کرده بود ولی وای که در میان آن ابرهای سیاه عجب درخششی داشت . بیش نگریستم آن خورشید کسی جز تو نبود و آن ابرهای سیاه جز حجاب تو نبودند .از کنارم آرام گذر کردی ، هر چه خواستم بگذرم نشد ، دل از من نیشگانی می گرفت و مرا به سویت می راند.

آری دل نیز عاشق آن صورت خورشید نما شده بود .

چقدرسخته منتظره بهارباشی       زمستون از راه برسه
چقدر سخته از دیدنش خوشحال بشی      ولی اون ناراحت
  چقدر سخته وقتی می بینیش فقط براش اشک بریزی
   چقدر سخته دوسش داری       ولی اون باور نکنه
    چقدر سخته عاشق بشی        ولی باور نکنی
      چقدر سخته بخوای خودتو از تنهای در بیاری     ولی نتونی
        چقدر سخته تو تنهایی اسیر بشی
      چقدر سخته شبا براش اشک بریزی     ولی باور نکنه
     چقدر سخته از تنهایی اشک بریزی
    چقدر سخته بخوای بگی دوسش داری    ولی نتونی
   چقدر سخته تو تنهای خودت قدم بزنی
چقدر سخته دعا کنی ولی بدونی مستجاب نمیشه
                          چقدر چقدر آخه چقدر.........

+ نوشته شده در سه شنبه 1 اردیبهشت1388ساعت 11:49 قبل از ظهر توسط عسل |

ابی

عشق دنیا

+ نوشته شده در دوشنبه 24 فروردین1388ساعت 1:41 بعد از ظهر توسط عسل |

عشق دریایی

خسته ام!!!

ابی

پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

پیوندها